มิตรภาพไม่มีวันจางหาย.

posted on 19 May 2010 12:46 by zinnitonic

หนึ่งปีสองเดือนหนึ่งอาทิตย์กับอีกห้าวัน* เราห่างกันมาเกือบปีครึ่งแล้วนะ

วันที่ได้รู้ว่าเพื่อนแท้เป็นยังไงวันที่ได้รู้ว่าความรู้สึกรักเพื่อนที่แท้จริงเป็นยังไง
ห้าปีที่อยู่สารสาสน์บางบอน ห้าปี *

เกรดหนึ่งถึงเกรดห้ารู้สึกมีเพื่อนหลากหลาย แต่พอมาเกรดห้า มันได้เกิดอาการ
แยกห้องกัน ทำให้ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ๆ คิดถึงพวกแกมากนะเว่ย ตอนปิดเทอมแรกๆ
ก็รู้ว่าดีใจ อยากจะนั่งใกล้คนนู้นคนนี้ตอนเปิดเทอมใหม่ ๆ แต่ก็มารู้ข่าวร้าย
แม่จะจับย้ายโรงเรียนไปโรงเรียนนานาชาติ เราก็คิดว่านานาชาติมันมีแค่ภาษาอังกฤษใช่ไหม?
เรียนกันจนตาทะลักอยู่ขอบตาแน่นอน ล้านล้านเปอร์เซ็นต์ ตอนนั้นเราก็เถียงแม่สุดลำไส้
ให้มันขดกันจนตายไปข้างหนึ่ง แต่แม่ก็ได้เตือสติไว้ว่า

"อนาคตอย่ายึดติกับอะไรหลาย ๆ อย่าง"

ก็ทำให้เรามีสติมากขึ้น รู้สึกเตรียมพร้อมทุกอย่างไปสอบกับโรงเรียนใหม่
พอไปตอนแรกทำให้เรารู้สึกอึ้งอย่างรุนแรง !

นี้หรือคือโรงเรียนหรือมันก็แค่โรงเรียนร้างหว่ะเล็กยังกับบ้านสมัยบรรพบุรุษตรูเลย ! =O=
มันเล็กขนาดว่ายังเทียบโรงเรียนเราไม่ได้เลย จากนั้นเราก็เข้าห้องสอบข้อสอบยากรุนแรง
แล้วพอครูให้สอบก็ส่งกระดาษสอบต่อ ๆ กันมา แล้วพอเสร็จเราหันหลังไป

แวบบบ!

โอ้มายก็อดนี้คนหรือโจรใต้มาสอบหว่ะ ! สิวก็เปรอะหน้า ใส่สูทสีขาว เหมือนเสื้อลอยได้
แล้วก็ใส่กางเกงสแล็ค โอ้มายก็อดโจรใต้มันมาวางระเบิดโรงเรียนเล็ก ๆ แบบนี้เหรอะ !
แล้วของสุดท้ายแล้วเห็นจนอยากสลบ

"กล่องดินสอหลุยวิตตองของแท้ค่ะคุณท่านนนนนนนน"

โจรใต้มันพกกล่องดินสอหลุยวิตตอง จากนั้นเราก็นั่งสอบเงียบ ๆ เรานั่งหน้ามัน
มันนั่งหลังเรา เราก็รีบ ๆ ทำ รีบ ๆ เสร็จออกไปพักกินข้าวแล้วก็มาสอบใหม่
แล้วจากนั้นพอสอบเสร็จก็ต้องสอบสัมภาษณ์ขนาดโรงเรียนมันเล็กมันยังมีคุณภาพ
ข้อแรกที่มันถามตอนกรอกใบสมัครมันถามว่า... ทำไมคุณถึงเข้าโรงเรียนนี้
เราก็ตอบแบบเฟค ๆ หน่อย จะได้เข้าง่าย ๆ ... "เพราะมีคุณภาพ" ทั้งที่ไม่รู้อะไรเลย
เกี่ยวกับโรงเรียนนี้! จากนั้นเราก็สอบสัมภาษณ์ ครูก็ถามๆๆว่า
อ่านหนังสือภาษาอังกฤษอ่านไหม ชาตินี้ก็ไม่เคยคิดจะจับซักรอบแต่แม่ก็บังคับ
เพราะมาอยู่โรงเรียนอินเตอร์โคตรเหง้า

จากนั้นสอบสัมภาษณ์แม่ก็มาคุยด้วยแล้วก็บลาบลาบลา ครูก็ถามเป็นครั้งสุดท้ายว่า
เข้ามาโรงเรียนนี้ทำไม ก็อยากจะตอบหรอกว่า

"ไอครูมีตาไว้เป็นประดับว่าสวยหรือไงเห็นอยู่ในใบกรอกนะ!"

แล้วเราก็ตอบว่ามันมีคุณภาพแล้วจากนั้นก็เจอพ่อแม่คู่หนึ่งมาให้ลูกสอบเหมือนกัน
แล้วสุดท้ายก็ได้รู้ว่าเป็นพ่อแม่ของไอโจรใต้ โห่ะๆๆ อยากจะตายคาที่
แล้วก็คุยเรื่องว่าทำไมย้ายเข้ามา ตอนแรกไอโจรใต้มันอยู่สิงค์โปรโอ้โหไฮโซค่ะๆ
จากนั้นก็คุยไปคุยมาก็รู้ว่าน้องมันอยู่โรงเรียนนี้อยู่แล้ว แล้วอยากให้พี่ตามมาด้วย
จะได้อยู่เมืองไทยไปเลย โอ้ยใครอยากจะไปรู้หว่ะ

จากนั้นผ่านไปซักห้าวันมั้งก็ได้ข่าวว่าเราไม่ได้ซ้ำเย้!! ก็คือสอบที่นี้มันแบบว่า
ซ้ำไม่ซ้ำไง แบบสอบเกรดหกแต่ซ้ำอยู่เกรดห้าก็เป็นไปได้เพราะเราเรียนก่อนอายุ
พี่เราซ้ำปีหนึ่งแต่ตอนนี้ก็จะจั้มไปอยู่ปีที่ตัวเองต้องอยู่ เก่งจริงๆพี่ฉัน

แล้วไอโจรใต้เพิ่งรู้มันปีนี้สิบสี่แต่มันก็มีมาอยู่เกรดหก แล้วสิบสี่อยู่เกรดห้าก็มี
ทำไมโรงเรียนมันชั่งโหดร้ายยยย! ): ตอนแรกเราก็กลัวจะซ้ำแต่ไม่หรอก
เราทำงานทุกอย่าง ไม่ได้เกรด F ก็บุญแล้ว

มิตรภาพสารสาสน์ยังอยู่ในใจตลอดไป จากนั้นเราก่อนหน้าที่เราจะไปสอบ
เราก็ไปเซ็นทรัลพระรามสอง (ที่รวมตัวของเด็กสารสาสน์บางบอน)
จากนั้นเราก็ไปถ่ายรูปกันแล้วก็ดูหนังความจำสั้นแต่รักฉันยาว
โอ้ยเราออกเงินเองหมดเลย ก่อนหน้านี้มีเพื่อนอยู่คน มันรอแฟนมันมั้ง
มันก็บอกไม่ซื้อตั๋วเราก็เบื่อ เดี๋ยวมันจะหมดก่อนใช่ไหม ? ก็เลยจองให้มัน
แล้วก็ใช้เงินเรา แล้วพอไปทวงมันก็บอกไปเอาที่แฟนมัน เราก็ขอแฟนมันมันก็ให้สำหรับ
มันคนเดียว สำหรับไอเพื่อนเรามันยังติดเงินเราอยู่ร้อยแปดสิบอยู่เลย

แล้วจากนั้นเราก็ไปถ่ายรูปหลังจากดูหนังเสร็จก็แช้ะๆ ได้หลายรูปอยู่เหมือนกัน
แล้วก็ตัดมาเป็นห้ากอง แพงมาก เพราะเราต้องจ่าย (มันเป็นวันเกิดเราด้วยไง)
จากนั้นเงินเราก็เหลือเยอะ แม่ก็บอกว่าจ่ายแค่นี้เองหรอ

เพราะปรกติมันต้องเหลือน้อยกว่านั้น เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันเยอะขนาดนี้
แต่เงินเราก็ปลิวสองร้อยไม่รู้เงินเราหรือเปล่าแต่พอนับๆ ก็ไม่ได้ปลิวหรือปลิวก็ไม่รู้

 

<3 เพื่อนที่สุ่ดเลยค้ะ.

จะไม่ลืมสสบ! :)

Comment

Comment:

Tweet

มิตรภาพระหว่างเพื่อน สวยงามเสมอค่ะ confused smile

#4 By Hime on 2010-05-19 16:03

อ่านแล้วอยากไปกระโดดกอดเพื่อนจังเลยค่ะ ><

#3 By + Windiizz + on 2010-05-19 14:26

มีแต่คิดถึง
อ่านคิดถึงเพื่อนจัง


;*)

#1 By CARINOBLU on 2010-05-19 13:36